BOOKING AGENCY

Εδώ και κάποιους μήνες, έχω μπροστά μου δυο κομψά βιβλιαράκια από τις εκδόσεις Απόπειρα. Τα υπογράφει η Χίλντα Παπαδημητρίου και αφορούν στα δυο πιο σημαντικά συγκροτήματα του ροκ από τη δεκαετία του '60 ως τις μέρες μας. Είναι οι Beatles και οι Clash - γκρουπ που σφράγισαν την ποπ αισθητική μας και, το σπουδαιότερο, άφησαν πίσω τους μεγάλα τραγούδια. Αυτό είναι που μένει και αυτό είναι που δίνει μεγαλοσύνη στα πράγματα -όλα τα άλλα είναι τρίχες! Θέλω να πω, μόνο ένας παλαβός θα καθόταν να ακούσει σήμερα τα γκρουπούσκουλα του πανκ (των Sex Pistols συμπεριλαμβανομένων) και να την καταβρεί! Εκτός κι αν πρόκειται για δυο-τρία γκρουπ του «είδους» (που δεν έχουν καμιά σχέση με το «είδος»!) - και οι Clash βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Κλασικοί -όπως και οι Beatles-νοήμονες, ουσιώδεις, ευαίσθητοι, με γνώση της μουσικής, σφράγισαν τη συγκεκριμένη εποχή (1977-1983), με τον Joe Strummer να συνεχίζει απτόητος ως το τέλος. To "Sandinista" εξακολουθεί να είναι στις τακτικές μου ακροάσεις...

Για τους Beatles θεωρώ ότι δεν χρειάζεται να γράψω τίποτα - έχουν ειπωθεί τα πάντα. Απλώς να θυμίσω ότι το σμίξιμό τους με τον George Martin ήταν η ευτυχής χημεία που ποθεί κάθε καλλιτέχνης (και κάθε άνθρωπος...). Για τα βιβλία, έχω να πω ότι η Χίλντα Παπαδημητρίου έχει γράψει δυο θαυμάσιες μονογραφίες, συγκεντρώνοντας την ουσία, αποφεύγοντας την παγίδα του «εύρους» (πράγμα που το παθαίνουμε συχνά όσοι γράφουμε - κινδυνεύοντας από το vertigo των πιλότων!) και δίνοντας την εικόνα και τον χαρακτήρα των δυο σχημάτων με τρόπο ανάγλυφο. Γενικά, είμαι της άποψης ότι έτσι πρέπει να γράφονται σήμερα αυτού του είδους (μουσικού, εννοώ) τα βιβλία, αποφεύγοντας όσο γίνεται την ακαδημαϊκή ποσοτική αμερικανίλα που, για μένα πια, είναι βαρετή. Ίσως οι δισκογραφίες να ήθελαν πιο πολλή λεπτομέρεια...