Δέκα λόγοι για τους οποίους αξίζει να διαβάσετε το “Για μια χούφτα βινύλια”
  1. Για τη μουσική που βγαίνει από τις σελίδες του, όπως έβγαινε κι από τα μυθιστορήματα της Κάρσον Μακ Κάλερς. 
  2. Γιατί οι στίχοι χορεύονται. 
  3. Γιατί οι μπαμπάδες κι οι μαμάδες της Χίλντας (ο Ντάσιελ Χάμετ, ο Ρέημοντ Τσάντλερ, η Ρούθ Ρέντελ, η Άγκαθα Κρίστι, τα κίτρινα Λυχνάρια, οι Μάσκες κι ο Ηρακλής Πουαρώ) χαμογελούν ευχαριστημένοι. 
  4. Γιατί από την πρώτη σελίδα φτάνεις στην τελευταία, σαν να ανεβοκατεβαίνεις με κυλιόμενες σκάλες. 
  5. Γιατί οι ήρωες του βιβλίου γίνονται αμέσως φίλοι σου· γιατί ήταν ήδη φίλοι σου πριν γίνουν ήρωες του βιβλίου. 
  6. Γιατί η Χίλντα πιστεύει πως οι δρόμοι που αγαπήσαμε κουβαλάνε τα αποτυπώματά μας για πάντα. Γιατί με βολεύει να το πιστεύω κι εγώ. 
  7. Γιατί ένας κόσμος που χάνεται γίνεται πολύ εύθραυστος προτού εξαφανιστεί. Και η τρυφερότητα με την οποία τον ακουμπάει η Χίλντα είναι μείγμα συγγραφικού ήθους και προσωπικής αισθητικής. 
  8. Γιατί το παρελθόν στοιχειώνει το παρόν. Γιατί στα φανάρια του μέλλοντος αναβοσβήνει ο αποκλεισμός. Και γιατί η νοσταλγία δεν μένει πια εδώ. 
  9. Γιατί θυμήθηκα πώς πιάναμε τα βινύλια. Πώς τα σκουπίζαμε με προσοχή. Πώς τα φέρναμε στο ύψος των ματιών. Πώς τα κοιτάζαμε απ’ το πλάι να δούμε αν υπάρχουν γρατζουνιές. Γιατί αγαπήσαμε τις γρατζουνιές. Γι’ αυτό. 
  10. Γιατί μπορεί να σκοτώσει κανείς για μια χούφτα βινύλια. Αλλά και για κάτι άυλο, για όλα τα άυλα που μας κυνηγούν. 

ΥΓ: Δέκα λόγους είπα, επιτρέψτε μου κι έναν ενδέκατο.

11. Για ό,τι κάναμε ή δεν κάναμε, «θα καθαρίζει» πάντα για μας η οικογένεια των φίλων.