Το Κομμάτι που Ξεφορτώνεσαι

 

Το Κομμάτι που Ξεφορτώνεσαι

Χορεύεις πολύ αργά

Το βυθίζεις στα βαθιά

Φεύγεις, μετά ξαναγυρνάς

 

Τι έλεγε κάποτε ’κείνη η ξανθιά;

Αυτό είν’ το κομμάτι… που ξεφορτώνεσαι

 

Θέλω ζητιάνου μάτια. Άλογο να νικάει πάντα

Διαζύγιο εύκολο στο Μεξικό.

 

Τις προσευχές της Παναγιάς, τα χέρια του Χουντίνι

Και μπάρμαν γεμάτο κατανόηση

 

Θα σκορπίσεις τα λουλούδια

Για να φυλάξεις το βάζο

Θα σκουπίσεις όλ’ αυτά τα δάκρυα

Από το πρόσωπό σου;

 

Δεν είν’ αυτός ο δρόμος

Ο χάρτης είναι μόνο

Χαμένος σαν τα σπίρτα

Από ’να ρημαγμένο καμπαρέ.

 

Το γούρι πέταξ’ το

Και κράτα την ευχή

Τα χείλη τι θα πουν

Δεν ξέρει το φιλί

 

Ξέχνα ότι σε πλήγωσα

Πέτρες βάλε στο κρεβάτι σου

Και θυμήσου ποτέ

Να μη νοιάζεσαι

 

Τα γράμματά σου όλα

Κάηκαν στη φωτιά

Ο χρόνος είναι θύμηση

Ανάκατη με πόθο

 

Δεν είν’ αυτός ο δρόμος

Ο χάρτης είναι μόνο

Χαμένος σαν τα σπίρτα

Από ’να ρημαγμένο καμπαρέ

 

Αχ σε Καπηλειό Πορτογαλέζικο

Μια μύγα πεταρίζει στο δωμάτιο

 

Σύντομα θα ξεχάσεις το σκοπό που παίζεις

Γιατί αυτό είν’ το κομμάτι

Που ξεφορτώνεσαι